بچه گنجشک http://bachegonjeshk.mihanblog.com 2020-02-25T14:13:58+01:00 text/html 2019-12-04T08:02:14+01:00 bachegonjeshk.mihanblog.com آدینه و ضاقت الارض http://bachegonjeshk.mihanblog.com/post/3225 <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>هر کار می کنم یه ذره دلمو خوش کنم نمی تونم.&nbsp;</div><div>واقعا نمیشه.</div><div><br></div><div>چقد آدم تاب و تحمل داره مگه؟</div><div>وضع مردم اینجوری&nbsp;</div><div>وضع مسئولان اونجوری</div><div>یه عده م که دارن خون ملتو می مکند...</div><div><br></div><div>و ضاقت الارض....</div> text/html 2019-11-24T07:08:51+01:00 bachegonjeshk.mihanblog.com آدینه و تواصوا بالمرحمه... http://bachegonjeshk.mihanblog.com/post/3224 تفسیر 90. البلد آیة 17<div><br></div><div>مهربونی مهربونی مهربون!<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/8.gif"></div><div>&nbsp;بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِیم ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِینَ آمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ&nbsp;۱۷&nbsp; سپس از کسانی باشد که ایمان آورده و یکدیگر را به شکیبایی و رحمت توصیه می‌کنند! ترجمه سپس از كسانى باشد كه ایمان آورده و همدیگر را به شكیبایى و مهربانى سفارش كرده‏اند.&nbsp; آنان اصحاب یمین هستند.&nbsp; و كسانى كه به آیات ما كفر ورزیدند اصحاب شومى و شقاوت هستند.&nbsp; بر آنان آتشى سرپوشیده و فراگیر احاطه دارد.&nbsp; نکته ها عبارت «ثمّ كان من الّذین آمنوا» دو گونه معنا شده است: &nbsp;الف: كارهاى خیر مثل آزاد كردن برده و سیر كردن گرسنه، بسترى براى گرایش به ایمان و سفارش دیگران به كارهاى نیك است. ب: مقام و ارزش ایمان، بالاتر از سیر كردن گرسنه و آزادى برده است، لذا با كلمه «ثمّ» فاصله شده است.(62) «میمنة» از یمن و یمین به معناى میمنت و مباركى است و اصحاب میمنة یعنى كسانى كه بركت دائمى، ملازم و مصاحب آنان است. گویا اصحاب میمنه همان كسانى باشند كه نامه عملشان به دست راستشان داده مى‏شود. «مشئمة» از شوم به معناى نامبارك است و كلمه «مؤصدة» از «ایصاد» به معناى بستن درب و محكم كردن آن است. در قرآن، چهار بار كلمه «تواصوا» به كار رفته است: یك بار «تواصوا بالحق»، دو بار «تواصوا بالصبر» ویك بار «تواصوا بالمرحمة». تكرار كلمه «تواصوا» در یك آیه، یا براى تأكید است و یا براى آنكه هر یك از صبر و مرحمت، یك تكلیف مستقل هستند و با ترك یكى زمینه دیگرى از بین نمى‏رود.(63) هیچكس بى‏نیاز از سفارش و تشویق نیست. كلمه «تواصوا» كه در قالب باب تفاعل آمده، به معناى آن است كه سفارش به نیكى‏ها باید طرفینى و به صورت یك جریان عمومى باشد نه یك طرفه. در آیات قبل سفارش شد كه به یتیم و مسكین رسیدگى كنیم، در این آیه مى‏فرماید: دیگران را هم به رسیدگى و رحم كردن سفارش كنیم. «تواصوا بالمرحمة» با اینكه معمولاً در كنار «آمنوا»، «عملوا الصالحات» به كار مى‏رود، ولى در اینجا به جاى «عملوا الصالحات»، «تواصوا بالصبر و تواصوا بالمرحمة» آمده است گویى این دو سفارش، خود عمل صالح است.&nbsp; اسلام، علاوه بر كار نیك، به عقائد و انگیزه‏ هاى افراد نیز توجه كامل دارد یعنى فرد علاوه بر آزاد كردن برده و اطعام بینوایان باید اهل ایمان نیز باشد. چه بسیارند كسانى كه حاضرند كمك‏هاى مالى و خدمات انسان دوستانه ارائه دهند ولى حاضر نیستند مكتب و راه و استدلال حق را بپذیرند! اینگونه افراد نیز واماندگانند و از عقبه‏ ها و گردنه‏ ها عبور نكرده‏ اند، لذا قرآن مى‏فرماید: شرط عبور از گردنه، خدمات و كمك‏هاى مالى به اسیر و مسكین و یتیم است به شرط آنكه همراه با روحیه حق پذیرى و ایمان باشد. «ثم كان من الّذین آمنوا» شاید مراد از دوزخ سرپوشیده، همان باشد كه در آیه‏اى دیگر مى‏فرماید: «لهم من جهنّم مهاد و من فوقهم غواش»(64&nbsp;</div><div><br></div><div>سلام!</div><div>&nbsp;اول صبحی اینو خوندم حیفم اومد براتون نیارم و نخونین. مهربون باشیم و دعوت به مهربونی کنیم.<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/8.gif"><div><br></div><div>&nbsp;تقدیم با احترام.</div></div> text/html 2019-11-19T14:31:10+01:00 bachegonjeshk.mihanblog.com آدینه تلگرام قطع شده http://bachegonjeshk.mihanblog.com/post/3223 <div><br></div><div><br></div><div>الان سه شنبه ست تازه شب شده و من به این فکر می کنم از شنبه شب که تلگرام و واتساپ قطع شده زندگی م چه تغییراتی کرده؟</div><div><br></div><div><br></div><div>شب اول و روز بعدش ارتباطم کلا با همه آدمایی که تو تلگرام ارتباط داشتم قطع بود شب دوم بعضی از دوستان شروع کردند به زنگ زدن و پیامک زدن منم یکی دو بار زنگ زدم به یکی از دوستان که دخترک سه ساله ش بستری بود و حال بچه شو پرسیدم.</div><div><br></div><div>آخرین بار دیشب زنگ زدم و گفت مرخص شده و کلی خوشحال شدم.</div><div><br></div><div><br></div><div>بقیه دوستان اون گروه رفتند پیام رسان "ایتا" و برای منم لینک فرستادند که برم پیششون.</div><div><br></div><div><br></div><div>یکی از دوستان تا دیشب هیچ خبری ازش نشده بود دیشب تو پیامک یه بیت شعر برام فرستاد شعری که برای هردوی ما خاطره انگیز بود:</div><div>هر که بی او زندگانی می کند&nbsp;</div><div>گرنمی میرد گرانی می کند</div><div><br></div><div>منم بیت دوم شعر رو براش فرستادم:</div><div>ماجرای دل نمی گفتم به خلق</div><div>آب چشمم ترجمانی می کند</div><div><br></div><div>امروز من براش یه پیامک کوتاه فرستادم که البته محبت آمیز بود حدود یه ساعت بعد برام نوشت:</div><div>سلامت باشید...</div><div><br></div><div><br></div><div>نمی دونم اما روزای خاصی رو پشت سر میذاریم...</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div> text/html 2019-11-18T04:11:44+01:00 bachegonjeshk.mihanblog.com آدینه چرا برف اومده؟ http://bachegonjeshk.mihanblog.com/post/3222 <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>حالا که تلگرام بسته ست اومدم یه سری به این خونه بزنم.</div><div>دیشب خاله اعظم زنگ زده بود می گفت:</div><div>نمی دونم چرا مردم اینجوری شدند؟ قدیم برف که می اومد مردا می رفتند برف پشت بوم خونه خودشونو می روفتند</div><div>&nbsp;بعد اگه همسایه پیرزن یا پیرمرد و از کارافتاده داشتند برف پشت بوم اونو هم می روفتند</div><div>&nbsp;بعد می رفتند تو کوچه ها راهو باز می کردند</div><div>همه اینا که تموم می شد می رفتند اگه مسجد حسینیه یا زیارتگاهی نزدیک خونه شون بود برف اونجا رو هم می روفتند</div><div>حالا تلویزیون نشون می داد همه تو ماشیناشون نشسته ن میگن راهو باز کنین برفا رو بروبین ما فقط پشت فرمون تو ماشین نشسته باشیم بخاری مونم روشن باشه راه بریم.</div><div>یکی شون می گفت چرا شهرداری اخبار هواشناسی رو گوش نمیده چرا جلوتر نمیاد همه جا نمک بریزه؟&nbsp; یکی نیست بهش بگه آخه مرد حسابی! مگه یه خیابون و دو خیابونه که نمک بریزن؟ بک نمی کنی این همه نمک چه بر سر آسفالت ها میاره؟ بعدم همه ش میره تو زمین و قاطی آب های زیرزمینی&nbsp; میشه ینی انقد شاکی بود که نزدیک بود بگه اصن چرا برف اومده؟...</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div> text/html 2019-10-24T03:05:53+01:00 bachegonjeshk.mihanblog.com آدینه همه بودند علما شهدا شهدای خودمون... http://bachegonjeshk.mihanblog.com/post/3220 شماره ۱۴۲ همه بودند؛ علما؛ شهدا؛ شهدای خودمون...<div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>&nbsp;یست سال پیش میرزا مریض میشه بیمارستان ودکتر و آزمایش و... دکترا میگن باید آندوسکوپی بشه دامادشون که برادرزاده شم هست پیشش بوده میگه: میرزا گفت دکترا چی میگن گفتم: میگن باید یه شیلنگ مخصوص از تو دهنت ببریم تو دل و روده هات ببینیم چته گفت: بهشون بگو شیلنگتونو نگه دارین برا خودتون؛ منو مرخص کنین برم خونه. با اصرار میرزا مرخصش می کنن. بعد میرزا تعریف می کنه که چی دیده؟ خودش می گه: خواب نبودا تو بیداری شهید بهشتی رو دیدم تو یه باغ بهم گفت من بهشتی هستم این باغو هم خودم ساختم اونا بمب گذاشتند که اسم من ورافته اما من این باغو ساختم بعد گفت تو امروز مهمون من هستی بگو چی دوست داری بخوری؟ گفتم من دندون مصنوعی مو دراورده ن دندون ندارم که چیزی بخورم خندید و گفت: این حرفا مال اون ور بود اینجا دندون نیاز نداریم هر چی دوست داریم اراده می کنیم تو دسترسمون قرار می گیره بعد گفت میخوام ازت پذیرایی کنم. دست دراز کرد از درخت برام میوه چید گفت بذار تو دهنت؛ آب میشه و راحت میخوری. خوردم. خوش طعم بود. دو سه تا میوه دیگه هم داد خوردم بعد گفت: اونجا رو نگاه کن. نگاه کردم دیدم علما؛ شهدا؛ شهدای خودمون؛ همه هستند. گفت: این طرفم نگاه کن نگاه کردم دیدم چند نفر مشغول خیاطی هستند گفتم: اینا کی هستند؟ چی می دوزند؟ گفت: مامورند برای تو یه دست لباس می دوزند که وقتی بپوشی قشنگ اندازه ته نه برات بزرگه نه کوچیک. بعد گفت: اما حالا نه. به وقتش. حالا باید بری وقتش که شد میای اینجا. جات محفوظه... .... میرزا بعد داستانو برای برادرش حاج شیخ حبیب الله(خدا رحمتش کنه) تعریف می کنه شیخ با خنده بهش می گه: جا به این خوبی! همونجا می موندی. چرا اومدی بیرون؟ میرزا هم می خنده و میگه: من نیومدم بیرون. ببرونم کردند اما گفتند به وقتش میای...</div><div><br></div><div><br></div><div>@bache_gonjeshk @ramazani135 </div> text/html 2019-10-09T12:15:58+01:00 bachegonjeshk.mihanblog.com آدینه یر به یر http://bachegonjeshk.mihanblog.com/post/3219 <div><br></div><div><br></div><div>شماره ۱۱۹ یر به یر</div><div><br></div><div><br></div><div>&nbsp;وارد کلاس که شد، همه ی نگاه ها بهش ماسید: سرش از پیشونی به بالا کامل باندپیچی شده بود. رنگش بدجوری پریده بود و چهره ش یه جوری بی رمق و پژمرده شده بود که انگار یهو چند سال پیرتر شده. روی صندلی نشست، نگاهی به ما کرد لبخند بی جونی زد و گفت: _همیشه دوست داشتم وقتی میام کلاس؛ ازم در باره ادبیات سؤال کنید، امروز خوشحالم که میبینم همه تون با نگاه ازم می پرسین آقا! چی شدین؟ کله رو کجا شکستین؟ ما که خیلی براش احترام قائل بودیم، حرفی نزدیم. نه شوخی نه جدی اما خودش انگار اصرارداشت بگه چی شده. نمیگم بهترین معلمم بود اما معلمی بود که از رفتارش خوشم می اومد و واقعا دوست داشتم حرف بزنه تا بیشتر با شخصیتش آشنا بشم. اون روز با همون سر و کله باندپیچی شده رو کرد به ما و گفت:&nbsp;</div><div>_"بچه ها! من یه عمر سر کلاسا درس دادم ولی دیروز خودم سر یه کلاس دیگه بودم و یکی دیگه بهم درس داد! این کله لابد باید می شکست... شاید ندونین که من چندین سال مدیر بودم، البته مدیر دبستان، اون وقتا برفای سنگینی این طرفا میبارید. زمستونا یکی از گرفتاریای من همین برف بود و بچه هایی که روزای برفی زودتر از همیشه می اومدند مدرسه، فقط به عشق برف بازی اما اگه اتفاقی براشون می افتاد من باید جواب خونواده ها رو می دادم. یه روز برف سنگینی اومده بود و من دیدم حدود بیست دانش آموز بازم به حرفام گوش نکردند و سر صبحی پا شدند اومدند مدرسه و تو حیاط هیاهو به پا کرده ند و دارند گوله برفی به سمت هم پرتاب می کنند! از کوره در رفتم و چوب به دست رفتم طرفشون!&nbsp; همه پا گذاشتند به فرار و فقط یکی شون موند منم عصبلنی تا می خورد زدمش به عبارتی دق همه رو سر همین یکی خالی کردم. من اون لحظه انقد عصبانی بودم که حتی از خودم نپرسیدم چطور همه فرار کردند و این یکی مونده؟ وقتی به خودم اومدم دیدم ولو شده کف حیاط و انگار نمیتونه از جاش بلند بشه. خدایا! من یه طفل علیل رو انقد وحشتناک زده بودم... با این همه غرورم اجازه نمی داد خم شم دستشو بگیرم از زمین بلندش کنم و مثلا ببرمش تو دفتر یه ابجوش بهش بدم که حالش کمی بهتر بشه. همونجا ولش کردم و رفتم تو دفتر . می دونستم چه اشتباهی کرده م با نگرانی از پشت پنجره نگاش کردم. به سختی خودشو جمع و جور کرد و بلند شد وقتی راه افتاد حس کردم یه پاش که کوتاه تر بود انگار کوتاه تر هم شده. حالا موقع راه رفتن بدجوری لنگ می زد و می شنیدم که از درد ناله می کنه یه دل می گفتم برم پیشش و بگم که نگران سلامتی اون و دوستانش بوده م و واقعا نمی خواستم اذیتش کنم یه دل می گفتم اگه این کارو کنم فردا باز همین آش و همین کاسه ست و دیگه حریفشون نمی شم... سالها از این قصه گذشت‌ و دیروز داشتم از صحرا برمی گشتم لابد می دونین که من در کنار معلمی یه خرده کشاورزی هم می کنم. ساعت طرف سه بعد از ظهر بود و خیابون ها خلوت و من با موتور می رفتم طرف خونه که نفهمیدم اون موتوری از کجا پیداش شد و چی شد که زد بهم و پرتم کرد کف خیابون... تو اون لحظه من هیچ نفهمیدم که سرم شکسته و ... اما تا به هوش بودم، تونستم به چهره ش نگاه کنم. خودش بود، همون بچه ای که یه پاش می لنگید اما حالا بزرگ شده بود و اونطور که بعد باباش بهم گفت بی خبر سوییچ موتور باباشو برمی داره و قاچاقی از خونه می زنه بیرون... معلم مکثی کرد و گفت: حالا خدا خدا می کنم این کله شکسته تقاص اون کتکی باشه که اون سال به این بچه علیل زدم! خدا خدا می کنم الان دیگه یر به یر شده باشیم...&nbsp;</div><div><br></div><div><br></div><div>&nbsp;@bache_gonjeshk @ramazani135</div> text/html 2019-10-01T04:46:20+01:00 bachegonjeshk.mihanblog.com آدینه من چیزی م نشده... http://bachegonjeshk.mihanblog.com/post/3218 <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div>حرف اون سالها شد که عراق به کشورمون حمله کرده بود. می گفت: من اون زمان یه دانش آموز دبیرستانی بودم. تو کلاسمون ۳۶ نفر بودیم‌. یکی دو تا از همکلاسی هامون داوطلبانه رفتند غرب کشور و جنازه شون اومد. ما سی و چهار نفر همه با هم داوطلبانه رفتیم جبهه. بچه ها تو اون هشت سال زحمت ها کشیدند و مظلومیت ها تحمل کردند و به مرور از اون کلاس سی و شش نفره بیست و شش نفر شهید شدند؛&nbsp; دو نفر قطع نخاع و&nbsp; فقط چند نفر ماها موندیم. &nbsp;<div><br></div><div><br></div><div>ازش پرسیدند: شما چند بار و چه جوری مجروح شدین؟ لبخندی زد و گفت: من؟ چیزی م نشده فقط دو سه تا گلوله به یه طرف سرم خورده یه چند تا تیر و ترکش به پام خورده یه چنتا ترکش هم به پشت کتفم... یکی دو بار هم تو منطقه بودیم که عراق بمباران شیمیایی کرد و یه نسیمی از این مواد به منم خورد که البته اینها در مقابل شهادت بهترین دوستان و همکلاسی هام چیزی به حساب نمیاد... پ.ن: حاج علی اکبر احسن زاده/ فرمانده گردان امام محمد باقر (ع) در دوران دفاع مقدس/ یکی از دانش آموزان دبیرستان شهیدان&nbsp;عبداللهی آران و بیدگل @bache_gonjeshk</div> text/html 2019-09-28T12:15:17+01:00 bachegonjeshk.mihanblog.com آدینه کیف پولت فلان جاست http://bachegonjeshk.mihanblog.com/post/3217 <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>شماره ۸۲&nbsp;</div><div><br></div><div>&nbsp;کیف پولت فلان جاست...</div><div><br></div><div>خاله طاهره دانشگاه تهران درس می خوند من و دایی احمد هم همونجا قبول شدیم. قشنگ یادمه دایی احمد زمان دانشجویی یه کیف پول مردونه خیییلی ساده داشت. یه روز کل پولی که خاله بهش داده بود به اضافه پولی که از خونه اورده بود تو کیفش بود و کیفش گم شده بود. می گفت: رفتم تو راهروی خوابگاه دانشجویی اطلاعیه زدم که یه کیف پول گم شده هر کس پیداش کرده بیاره اتاق شماره فلان و مژدگانی بگیره. رفتم دانشکده برگشتم دیدم یه نفر اومده زیر اطلاعیه م یادداشت گذاشته که کیف پولت رو پشت خوابگاه زیر فلان درخت گذاشته م برو بردار در ضمن مژدگانی م رو خودم برداشتم. دایی احمد می گفت رفتم کیف پولم رو پیدا کردم دیدم طرف کل پولمو برداشته کیف خالی انداخته اونجا...</div><div><br></div><div>&nbsp;@bache_gonjeshk @ramazani135</div> text/html 2019-09-10T09:35:17+01:00 bachegonjeshk.mihanblog.com آدینه خاطره شهید http://bachegonjeshk.mihanblog.com/post/3215 <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>شهیدِ ناب، کسی است که بی‌سلاح و بی‌دفاع با پتیاره‌ی بدی روبرو می‌شود، آنقدر به نیروی روحی و حقّانیّتِ هدفِ خود ایمان دارد که کمترین ابراز دفاع یا بیم را بر خود حرام می‌شمارد، تا مبادا از اریکه‌ی شهادت به زیر افتد. اگر مقاومت کند، از عیارِ شهادتِ او کم خواهد شد. «شهادت» در مردم، خاصیّت پیوند دهنده و بیدار دارنده داشته. موجب برانگیختن و برافروخته نگاه داشتن وجدانِ بشریّت بوده است. خاطره‌ی شهید، همبستگی و اشتراکِ سرنوشت ایجاد می‌کند، قوّت قلب می‌بخشد. ذکر شهیدان هرجا رفته، به عنوان هشداری به کار رفته است برای برحذر داشتنِ ستمکارانِ زنده.&nbsp;</div><div><br></div><div><br></div><div>&nbsp;#داستان_داستان‌ها&nbsp;&nbsp;</div><div>کانال دکتر محمّد‌علی اسلامی‌ندوشن</div> text/html 2019-09-06T09:40:03+01:00 bachegonjeshk.mihanblog.com آدینه چقد دلم گرفته خدا... http://bachegonjeshk.mihanblog.com/post/3214 <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>رفته بالا منبر میگه:&nbsp;</div><div><br></div><div>میخوام براتون یه حدیث بگم خیلی گوش بدین اگه من بتونم این حدیث و بگم که نمی تونم و اگه شما بتونی بفهمی که نمی فهمی تازه اون وقت می فهمیم که هیچی نیستیم. بعدم خیلی خوشحاله که اینا رو گفته و با افتخار میگه: عجب حدیثیه این حدیث!</div><div><br></div><div><br></div><div>&nbsp;چقدر دلم گرفته خدا.... چی میگن اینا؟؟؟؟ تی وی هم پخش می کنه</div><div><br></div><div><br></div><div>&nbsp;@bache_gonjeshk</div> text/html 2019-09-05T11:54:35+01:00 bachegonjeshk.mihanblog.com آدینه ننه! من وضو دارم؟ http://bachegonjeshk.mihanblog.com/post/3213 <div><br></div><div><br></div><div>چند روزی بود که دیدیم پیرزن پیداش نیست خاله اعظم پرسیده بود گفته بودند رفته خونه دخترش و حالش اصلا خوش نیست. یه روز گفت میرم ببینم در چه حاله. رفت برگشت گفتم چی شد؟ چه جوری بود؟ دیدم خاله بغض کرده. گفتم: حالش خیلی بد بود؟ گفت: سکته کرده. نه دیگه کنترل ادرارش دست خودشه نه حواس بجایی داره‌. منو که انقد بهم می گفت "دوست دارم" نشناخت. کلی باهاش حرف زدم انگار هیچی نشنیده برگشت گفت: چادر نمازمو بیار می ترسم آفتاب غروب کنه نمازم قضا بشه. یکی از نوه هاش با خنده گفت: بیا نن بزرگ اینم چادر نماز و سجاده ت. بخون. و خودش و خواهرش یواشکی خندیدند خاله می گفت: مادر بزرگه گفت برگشت به من گفت: ننه! من یادم نیست وضو دارم یا نه؟ پسره در جوابش گفت: آره آره داری خیالت راحت؛ نمازتو بخون. و باز با خوهره بناکردند خندیدن. مادر بزرگه همونطور که تو تشکش نشسته بود چادرشو کمی مرتب کرد و تکبیره الاحرام گفت. به خاله گفتم: خب آره منم دلم براش می سوزه اما به هر حال پیریه و هزار جور مریضی. این که طبیعیه گاهی یه جوون م دور از جون گرفتار این مشکلات میشه. گفت: می دونم اما وقتی نن بزرگه به قول خودش رفت سر نماز پسره بنا کرد سربه سرش گذاشتن و با شیطنت بهش گفت: ننه! پولات کجاست؟ و پیرزن بینوا همون سر نماز گفت: تو کیف خودم زیر بالشته ننه... و اونا بهش خندیدند.... خاله اعظم اینو که گفت دیگه نتونست اشکاشو نگه داره و با گریه گفت: اون لحظه یادم اومد دفه آخری که برای همین نوه هاش سوپ پخته بود و برده بود خودش می گفت نزدیک خونه شون یهو حالم خیلی بد شد یه جوری که یه تکه راه رو نشسته رفتم‌...</div><div><br></div><div>&nbsp;@bache_gonjeshk </div> text/html 2019-09-05T07:32:59+01:00 bachegonjeshk.mihanblog.com آدینه آسیب http://bachegonjeshk.mihanblog.com/post/3212 <div><br></div><div><br></div><div>وقتی به کسی اهمیت بدی، آسیب دیدن از اون شخص هم جزئی از کارته ... text/html 2019-08-29T13:28:25+01:00 bachegonjeshk.mihanblog.com آدینه من حتی... http://bachegonjeshk.mihanblog.com/post/3211 شماره ۲۲&nbsp;<div><br></div><div>&nbsp;بد نیست گاهی یه کتاب صوتی هم گوش کنیم. داریم به کارای دیگه مون می رسیم اینم انگار رادیو باشه کنارمون زمزمه کنه دیروز داشتم یه کتاب صوتی گوش می دادم برام جالب بود و لحظه به لحظه با نویسنده و قهرمان داستان همراه شده بودم.&nbsp;</div><div><br></div><div>البته داستان ادامه داره هنوز اما دیروز دو تا چیز فهمیدم:&nbsp;</div><div><br></div><div>یک: همونطور که خوندن یه کتاب می تونه انقد جذبم کنه که دوست داشته باشم دوباره بخونم ش شنیدنش هم می تونه همین حسو بهم بده.&nbsp;</div><div><br></div><div>و دو: وقتی آدم کسی رو خیلی دوست داشته باشه دوست داره هرجا و هر جور شده نشونی ازش ببینه. همونطور که تو این کتاب صوتی قهرمان ما از یه نویسنده خوشش میاد و براش نامه می نویسه همه اینها یه طرف؛ شاه بیت همه حرفای کودکانه اش برای اون نویسنده اینه که:&nbsp;</div><div><br></div><div>آقای "ون هوتن"! من انقد نوشته های شما رو دوست دارم که حتی حاضرم لیست خرید خونه تونم که شما نوشته باشین بخونم... @bache_gonjeshk </div><div><br></div> text/html 2019-08-29T13:25:54+01:00 bachegonjeshk.mihanblog.com آدینه نشانی بچه گنجشک در تلگرام http://bachegonjeshk.mihanblog.com/post/3210 <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>شما هم دعوتید به:</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>@bache_gonjeshk</div> text/html 2019-08-22T07:01:00+01:00 bachegonjeshk.mihanblog.com آدینه کجای دلت جا میشن؟ http://bachegonjeshk.mihanblog.com/post/3209 شماره ۲ روزنوشت سی ام مرداد ۱۳۹۸<div><br></div><div>کنار خودپرداز منتظر بودم نوبتم بشه تو شلوغی رفت و آمدها دیدم صدای دلینگ دلینگ میاد برگشتم دیدم یه زن ریزه میزه میانسال دست چپ یه پسر سه چهار ساله تو دستشه دارن میاد. صدای دلینگ دلینگ از دو جفت دستبند(که مثلا باهاش دست مجرمان رو می بندند) بود که به جیب راست شلوارک پسرک آویزون بود نگاهم به دستش خورد که تو دست اون زن بود یه کلت رو محکم چسبیده بود به مچ اون یکی دستش هم یه مچ بند سیاه بسته. کل وزنش با کلت و دو جفت دستبند و مچ بند پونزده کیلو نمی شد یه لحظه به این فکر کردم که میگن قلب هر کس به اندازه مشت گره کرده شه. مشت گره کرده پسرک رو در نظر گرفتم و پیش خودم گفتم: تو دل به این کوچکی کلت و دستبند چی میگه و چه جوری جا میشه؟ @bache_gonjeshk </div> text/html 2019-08-10T08:00:25+01:00 bachegonjeshk.mihanblog.com آدینه با خاطره هات خاطره دارم http://bachegonjeshk.mihanblog.com/post/3207 <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div> <br> پارسال اربعین خیلیا رفتند پیاده روی و خیلیا مث من نشد برن. <br> یه دوستی داشت می رفت از همون وقت که داشت ساک می بست بنا کرد گزارش لحظه به لحظه داد<br> اولش گفتم چرا این کارو می کنه؟ چرا دل آدمو می سوزونه؟ <br> بعدش اما نظرم عوض شد... <br> دیشب براش نوشتم:<br> نمیدونم یه پست نوشته بودی یا پروفت بود که نوشته بودی:<br> منو ببر به زیر گنبد حسین<br> همون جایی که هرشب<br> شب آرزوهاست...<br> گفت اره ولی الان ندارمش کانالو پاک کردم<br> گفتم ولی من دارمش <br> من پارسال با اون پرچمی که با خودت بردی پیاده روی و با پی امایی که تو گروه گذاشتی باهات همسفر شدم و</div><div>&nbsp;الان با خاطراتت</div><div>&nbsp;کلی خاطره دارم...<!--/data/user/0/com.samsung.android.app.notes/files/share/clipdata_190810_122734_342.sdoc--></div> text/html 2019-08-05T19:32:46+01:00 bachegonjeshk.mihanblog.com آدینه هیچی نمی خوای بگی؟ http://bachegonjeshk.mihanblog.com/post/3201 <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>هیچی نمی خوای بگی؟</div><div><br></div><div>...</div><div><br></div><div><br></div><div>شده حالت حال کسی باشه که تو یه برهوت تک افتاده باشه و برف گرفته باشه و ....</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>از دور شعله آتشی ببینه و&nbsp;</div><div>دلش گرم بشه؟...</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>الان حرف زدنت اون شعله ست...</div> text/html 2019-08-05T11:22:17+01:00 bachegonjeshk.mihanblog.com آدینه خاطرجمعی http://bachegonjeshk.mihanblog.com/post/3200 <div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2">خاله اعظم اومده بود خونه مون. دو سه تا کشک گذاشته بودم تو آبجوش که نرم بشه و یه مقدار نمکش گرفته بشه که بخورم.</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2">به ایشونم تعارف کردم گفت الان طبعم نمی گیره</font></div><div><font size="2">خودم یه دونه شو برداشتم گذاشتم تو دهنم حس کردم هنوز شوره</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2">نخواستم جلوی اون کشکو از دهنم بیارم بیرون.&nbsp; رفتم تو آشپزخونه. کشک رو درآوردم بشورم نصف شد.</font></div><div><font size="2">دیدم اوه اوه. یه چیزی توش هست. انداختمش تو سبد ظرفشویی و با یه حس چندش دهنمو شستم اومدم تو اتاق.</font></div><div><font size="2">خاله گفت:</font></div><div><font size="2">چی شد؟</font></div><div><font size="2">-خاله یه جوریه که نمیشه بهش دروغ گفت. - گفتم:</font></div><div><font size="2">هیچی. یه چیزی تو کشکه بود مث زنبور&nbsp;</font></div><div><font size="2">یه نگاه به قیافه م کرد بلند شد رفت طرف آشپزخونه و گفت:</font></div><div><font size="2">انداختی دور؟</font></div><div><font size="2">گفتم: اره انداختم تو سبد</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2">رفت از تو سبد درش اورد لامپ وسط آشپزخونه رو روشن کرد کشک رو زیر نور نگاه کرد و گفت:&nbsp;</font></div><div><font size="2">یه دقه&nbsp; بیا</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2">رفتم&nbsp;</font></div><div><font size="2">گفت:</font></div><div><font size="2">ببین این زنبور نیست یه مورچه س پس دلت نلرزه که فک کنی مثلا تو نیشش زهری چیزی داشته...</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2">بعدم گفت یه چایی چیزی بخور طعم دهنت عوض بشه&nbsp;</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2">دو دقه بعد پاشد رفت خونه ش و زود برگشت. تو یه سبد صورتی کوچیک سه جور کشک برام آورده بود می گفت:</font></div><div><font size="2">معلوم بود کشک دلت خواسته دیدم بدجوری به خاطر اون مورچه تو ذوقت خورده اینا رو برات آوردم بخوری اینا خاطر جمعیه دیگه.</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2">سبدو ازش گرفتم و تشکر کردم نگاهم که به کشک ها خورد فهمیدم چرا میگه اینا خاطرجمعیه.</font></div><div><font size="2">همه شونو از دم شکسته بود که مبادا مورچه ای چیزی توشون باشه....</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><br></div> text/html 2019-07-31T05:29:39+01:00 bachegonjeshk.mihanblog.com آدینه آرزو کنیم مثلا http://bachegonjeshk.mihanblog.com/post/3199 <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>ای لحظه دیدار بیا تا نفسی هست</div><div>ما نیز ببینیم فراهم شدنت را</div> text/html 2019-07-29T23:38:59+01:00 bachegonjeshk.mihanblog.com آدینه نیست غم http://bachegonjeshk.mihanblog.com/post/3198 <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>خلق عالم گر شوند اغیار و خصم</div><div><br></div><div>نیست غم گر یار باشد یار ما</div><div><br></div><div><br></div> text/html 2019-07-27T12:03:06+01:00 bachegonjeshk.mihanblog.com آدینه اون پنجره هه http://bachegonjeshk.mihanblog.com/post/3197 <div><br></div><div><br></div><div>...</div><div><br></div><div>من اخیرا درباره عشق حرفایی ازیه نفر شنیدم</div><div>&nbsp;که دلم براش سوخت</div><div><br></div><div>&nbsp;عشقی که اون می گفت&nbsp;</div><div>&nbsp;اصلا خواستنی نبود</div><div>&nbsp;اگه بخوام توصیفش کنم&nbsp;</div><div>&nbsp;براساس حرفایی که زد تو چند نوبت</div><div>&nbsp;میگم عشقی که اون میگه&nbsp;</div><div>&nbsp;مث یه قاب نقاشیه که یه روز تو یه مغازه دیدم</div><div>&nbsp;قاب نه&nbsp;</div><div>&nbsp;بذار اینجوری بگم&nbsp;</div><div>&nbsp;مغازه ش تو یه زیرزمین بود&nbsp;</div><div>&nbsp;نه تهویه خوبی داشت نه نوری کوچیک و دلگیر و ....&nbsp;</div><div>&nbsp;مثلا اومده بود یه فنی بزنه مغازه ش خوشکل بشه&nbsp;</div><div>&nbsp;یه طرف دیوارو طرح پنجره درآورده بود&nbsp;</div><div>&nbsp;خب اون پنجره شاید یک دو ثانیه تو اون فضا نگاهتو به سمت خودش می کشید</div><div>&nbsp;اما&nbsp;</div><div>خیییلی زود می فهمیدی که این یه دروغه و این جا راه به جایی نداره</div><div>یه&nbsp; بن بست که نه قراره نوری ازش بیاد تو&nbsp;</div><div>&nbsp;نه هوایی</div><div>&nbsp;نه قراره کسی از پشت این پنجره رد بشه که منتظرش هستی</div><div><br></div><div>&nbsp;بعضیا عشقشون اینجوریه&nbsp;</div><div><br></div><div>&nbsp;دردناکه&nbsp;</div><div><br></div><div>&nbsp;و دردناک تر اینکه</div><div>&nbsp;فکر می کنند کلا عشق فقط همینه که اونا بهش فکر کردند</div><div>&nbsp;و بهش رسیدند</div><div>&nbsp;اسم عشق که میاد یاد اون پنجره هه میفتن&nbsp;</div><div><br></div><div>&nbsp;خب&nbsp;</div><div><br></div><div>حقم دارن عاشقا رو درک نکنند</div> text/html 2019-07-25T19:09:56+01:00 bachegonjeshk.mihanblog.com آدینه شبیه تو نیست http://bachegonjeshk.mihanblog.com/post/3196 <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div>دلتنگی شبیه تو نیست<div>&nbsp;گاه و بیگاه در میزند!</div><div>&nbsp;هر جا دلش خواست مینشیند</div><div>&nbsp;و با حسادت عجیبی درباره #تو حرف میزند.&nbsp;</div><div><br></div><div><br></div><div>&nbsp;#آرزو_نوری text/html 2019-07-22T15:17:08+01:00 bachegonjeshk.mihanblog.com آدینه ..... http://bachegonjeshk.mihanblog.com/post/3195 <div> text/html 2019-07-17T03:48:06+01:00 bachegonjeshk.mihanblog.com آدینه خط خطیاتم قشنگه http://bachegonjeshk.mihanblog.com/post/3192 <div><br></div><div><br></div>نقاش ﻣﺸﻬﻮﺭﯼ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺍﺗﻤﺎﻡ ﻧﻘﺎﺷﯽﺍﺵ ﺑﻮﺩ.&nbsp;<div><br></div><div>ﺁﻥ ﻧﻘﺎﺷﯽ ﺑﻄﻮﺭ ﺑﺎﻭﺭﻧﮑﺮﺩﻧﯽ ﺯﯾﺒﺎ ﺑﻮﺩ...&nbsp;</div><div><br></div><div>ﻧﻘﺎﺵ ﺁﻧﭽﻨﺎﻥ ﻏﺮﻕ ﻫﯿﺠﺎﻥ ﻧﺎﺷﯽ ﺍﺯ ﻧﻘﺎﺷﯽﺍﺵ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ، ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺁﻥ ﻧﻘﺎﺷﯽ ﺭﺍ ﺗﺤﺴﯿﻦ ﻣﯽﮐﺮﺩ، ﭼﻨﺪ ﻗﺪﻡ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻋﻘﺐ ﺭﻓﺖ...</div><div><br></div><div>&nbsp;ﻧﻘﺎﺵ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻋﻘﺐ ﺭﻓﺘﻦ، ﭘﺸﺘﺶ ﺭﺍ ﻧﮕﺎﻩ ﻧﮑﺮﺩ ﮐﻪ ﯾﮏ ﻗﺪﻡ ﺑﻪ ﻟﺒﻪ ﭘﺮﺗﮕﺎﻩ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ ﺑﻠﻨﺪﺵ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺩﺍﺭﺩ...</div><div><br></div><div>&nbsp;ﺷﺨﺼﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻧﻘﺎﺵ ﭼﻪ ﻣﯽﮐﻨﺪ، ﻣﯽﺧﻮﺍﺳﺖ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﺑﺰﻧﺪ، ﺍﻣﺎ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮﺩ ﻧﻘﺎﺵ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﺗﺮﺱ ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮ ﺷﻮﺩ ﻭ ﯾﮏ ﻗﺪﻡ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﻭﺩ ﻭ ﻧﺎﺑﻮﺩ ﺷﻮﺩ...&nbsp;</div><div><br></div><div>ﻣﺮﺩ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻗﻠﻤﻮﯾﯽ ﺭﺍ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺭﻭﯼ ﺁﻥ ﻧﻘﺎﺷﯽ ﺯﯾﺒﺎ ﺭﺍ ﺧﻂ ﺧﻄﯽ ﮐﺮﺩ!!!&nbsp;</div><div><br></div><div>ﻧﻘﺎﺵ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺻﺤﻨﻪ ﺭﺍ ﺩﯾﺪ، ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﻭ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﺗﻤﺎﻡ ﺟﻠﻮ ﺁﻣﺪ، ﺗﺎ ﺁﻥ ﻣﺮﺩ ﺭﺍ ﺑﺰﻧﺪ؛ ﺍﻣﺎ ﺁﻥ ﻣﺮﺩ ﺗﻤﺎﻡ ﺟﺮﯾﺎﻥ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺷﺎﻫﺪﺵ ﺑﻮﺩ، ﺑﺮﺍﯾﺶ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺳﻘﻮﻁ ﺑﻮﺩ. &nbsp;</div><div><br></div><div><br></div><div>ﺑﺮﺍﺳﺘﯽ ﮔﺎﻫﯽ ﺁﯾﻨﺪﻩﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺯﯾﺒﺎ ﺗﺮﺳﯿﻢ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ، ﺍﻣﺎ ﮔﻮﯾﺎ ﺧﺎﻟﻖ ﻫﺴﺘﯽ ﻣﯿﺒﯿﻨﺪ ﭼﻪ ﺧﻄﺮﯼ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﺎﺳﺖ ﻭ ﻧﻘﺎﺷﯽ ﺯﯾﺒﺎﯼ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺧﺮﺍﺏ ﻣﯽﮐﻨﺪ... ﮔﺎﻫﯽ ﺍﻭﻗﺎﺕ ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﺮ ﺳﺮﻣﺎﻥ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﻣﯽﺷﻮﯾﻢ؛ ﺍﻣﺎ ﯾﮏ ﻣﻄﻠﺐ ﺭﺍ ﻫﺮﮔﺰ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﮑﻨﯿﻢ: ﺧﺎﻟﻖ ﻫﺴﺘﯽ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯾﻤﺎﻥ ﻣﻬﯿﺎ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ... @Loveispublic </div> text/html 2019-07-14T07:07:07+01:00 bachegonjeshk.mihanblog.com آدینه هنوز دلم گیره... http://bachegonjeshk.mihanblog.com/post/3191 <div><br></div><div><span style="color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">بچه بودم</span><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;"><br style="box-sizing: border-box;"></div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">&nbsp;پنج شش ساله با موهای لخت مشکی</div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;"><br style="box-sizing: border-box;"></div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">&nbsp;تو کوچه های قدیمی خیابون طبرسی</div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;"><br style="box-sizing: border-box;"></div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;"><br style="box-sizing: border-box;"></div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">&nbsp;یه بچه آهو بود طرف بازار احسان&nbsp;</div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">تو کوچه ها پرسه می زد</div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;"><br style="box-sizing: border-box;"></div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;"><br style="box-sizing: border-box;"></div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">&nbsp;من و داداشم احمد گاهی صب بیدار می شدیم تو مسافرخونه&nbsp;</div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">تو اتاقی که فقط اسمش اتاق بود</div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">&nbsp;اما هییییچ نداشت&nbsp;</div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;"><br style="box-sizing: border-box;"></div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">بابامسلم و ننه عذرا نبودند و ما می دونستیم وقت نماز رفته ن حرم</div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;"><br style="box-sizing: border-box;"></div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">&nbsp;خودمون دوتایی بودیم و من با قوری و استکانی که داشتیم روی چراغ خوراک پزی خاموش چای الکی دم می کردم</div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">&nbsp;و داداشم که یه سال از من کوچکتر بود می رفت روی رختخواب ها که مثلا منبر بود و روضه الکی می خوند و من الکی گریه می کردم و اخر روضه توی دو تا استکان اب می ریختم و دوتایی انگار چای داغ می خوریم اب رو می ریختیم توی نعلبکی که مثلا چایی مون خنک بشه</div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">&nbsp;و بعدش نوبت تخمه هایی بود که ننه عذرا خودش با نمک و آبلیمو تفت داده بود و با اونا مشغول بودیم تا بابا مسلم و ننه عذرا از حرم برگردند</div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">&nbsp;و همه این داستان ها توی یه اتاق توی یه مسافرخونه درب و داغون اتفاق می افتاد&nbsp;</div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">&nbsp;اتاقی که فقط اسمش اتاق بود و هیچی نداشت&nbsp;</div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">خودمون همه چی می بردیم&nbsp;</div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">از رختخواب تا ظروف&nbsp;</div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">ده روز می موندیم و&nbsp;</div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">تو تمام این ده روز&nbsp;</div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">خوراکمون</div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">&nbsp;نون و پنیر و انگور&nbsp;</div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">نون و پنیر و خربزه مشهد&nbsp;</div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">نون و انگور</div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">&nbsp;نون و خربزه&nbsp;</div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">نون و پنیر</div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">یا نون بود</div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;"><br style="box-sizing: border-box;"></div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;"><br style="box-sizing: border-box;"></div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">شااااید بابا یه بار گوشت می خرید</div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">&nbsp;از صاحب مسافرخونه م چراغ و قابلمه می گرفت</div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">&nbsp; ننه عذرا یه تاس کباب می پخت</div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;"><br style="box-sizing: border-box;"></div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">&nbsp;اما صفای مسجد سنگی رو یادم نمیره&nbsp;</div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;"><br style="box-sizing: border-box;"></div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">حال و هوای بازار احسان رو</div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">با اون روسریای رنگی رنگی و انگشتریای نگین آبی و نگین قرمز&nbsp;</div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">که کلی از اونا با یه کم پول نصیبمون می شد&nbsp;</div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">و تا مدتی بین دوست و فامیل پخش می کردیم&nbsp;</div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">و تا مدتها مهمون داشتیم و با نخودچی کشمش مشهد و چای از مردمی که می اومدند دیدن زواری مون&nbsp; پذیرایی می کردیم</div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;"><br style="box-sizing: border-box;"></div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;"><br style="box-sizing: border-box;"></div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">هنوز که هنوزه دلم تو اون روزا گیره و&nbsp;</div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;"><br style="box-sizing: border-box;"></div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">مثل اون بچه آهو تو اون کوچه ها پرسه می زنم...&nbsp;</div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;"><br style="box-sizing: border-box;"></div><div style="box-sizing: border-box; color: rgb(107, 107, 107); font-family: Mihan-Iransans, tahoma, arial; font-size: 12px; text-align: right;">&nbsp;دنبال چی می گردم؟؟؟ ❤️❤️❤️</div></div> text/html 2019-07-14T06:59:53+01:00 bachegonjeshk.mihanblog.com آدینه دلم گیره... http://bachegonjeshk.mihanblog.com/post/3190 <div><br></div><div><br></div><div><br></div>بچه بودم<div><br></div><div>&nbsp;پنج شش ساله با موهای لخت مشکی</div><div><br></div><div>&nbsp;تو کوچه های قدیمی خیابون طبرسی</div><div><br></div><div><br></div><div>&nbsp;یه بچه آهو بود طرف بازار احسان&nbsp;</div><div>تو کوچه ها پرسه می زد</div><div><br></div><div><br></div><div>&nbsp;من و داداشم احمد گاهی صب بیدار می شدیم تو مسافرخونه&nbsp;</div><div>تو اتاقی که فقط اسمش اتاق بود</div><div>&nbsp;اما هییییچ نداشت&nbsp;</div><div><br></div><div>بابامسلم و ننه عذرا نبودند و ما می دونستیم وقت نماز رفته ن حرم</div><div><br></div><div>&nbsp;خودمون دوتایی بودیم و من با قوری و استکانی که داشتیم روی چراغ خوراک پزی خاموش چای الکی دم می کردم</div><div>&nbsp;و داداشم که یه سال از من کوچکتر بود می رفت روی رختخواب ها که مثلا منبر بود و روضه الکی می خوند و من الکی گریه می کردم و اخر روضه توی دو تا استکان اب می ریختم و دوتایی انگار چای داغ می خوریم اب رو می ریختیم توی نعلبکی که مثلا چایی مون خنک بشه</div><div>&nbsp;و بعدش نوبت تخگه هایی بود که ننه عذرا خودش با نمک و آبلیمو تفت داده بود و با اونا مشغول بودیم تا بابا مسلم و ننه عذرا از حرم برگردند</div><div>&nbsp;و همه این داستان ها توی یه اتاق توی یه مسافرخونه درب و داغون اتفاق می افتاد&nbsp;</div><div>&nbsp;اتاقی که فقط اسمش اتاق بود و هیچی نداشت&nbsp;</div><div>خودمون همه چی می بردیم&nbsp;</div><div>از رختخواب تا ظروف&nbsp;</div><div>ده روز می موندیم و&nbsp;</div><div>تو تمام این ده روز&nbsp;</div><div>خوراکمون</div><div>&nbsp;نون و پنیر و انگور&nbsp;</div><div>نون و پنیر و خربزه مشهد&nbsp;</div><div>نون و انگور</div><div>&nbsp;نون و خربزه&nbsp;</div><div>نون و پنیر</div><div>یا نون بود</div><div><br></div><div><br></div><div>شااااید بابا یه بار گوشت می خرید</div><div>&nbsp;از صاحب مسافرخونه م چراغ و قابلمه می گرفت</div><div>&nbsp; ننه عذرا یه تاس کباب می پخت</div><div><br></div><div>&nbsp;اما صفای مسجد سنگی رو یادم نمیره&nbsp;</div><div><br></div><div>حال و هوای بازار احسان رو</div><div>با اون روسریای رنگی رنگی و انگشتریای نگین آبی و نگین قرمز&nbsp;</div><div>که کلی از اونا با یه کم پول نصیبمون می شد&nbsp;</div><div>و تا مدتی بین دوست و فامیل پخش می کردیم&nbsp;</div><div>و تا مدتها مهمون داشتیم و با نخودچی کشمش مشهد و چای از مردمی که می اومدند دیدن زواری مون&nbsp; پذیرایی می کردیم</div><div><br></div><div><br></div><div>هنوز که هنوزه دلم تو اون روزا گیره و&nbsp;</div><div><br></div><div>مثل اون بچه آهو تو اون کوچه ها پرسه می زنم...&nbsp;</div><div><br></div><div>&nbsp;دنبال چی می گردم؟؟؟ ❤️❤️❤️ text/html 2019-07-13T18:25:25+01:00 bachegonjeshk.mihanblog.com آدینه تولد امام رضا علیه السلام مبارک http://bachegonjeshk.mihanblog.com/post/3189 <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>➰‏ در این بازار عطاران ‏مرو هر سو چو بی‌کاران&nbsp; ‏</div><div><br></div><div>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; به دکان کسی بنشین ‏که در دکان شکر دارد ‏</div> text/html 2019-07-10T05:25:45+01:00 bachegonjeshk.mihanblog.com آدینه دوستی نوشته بود... http://bachegonjeshk.mihanblog.com/post/3188 <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>- علاج دلتنگی زیارت است... text/html 2019-07-09T13:15:01+01:00 bachegonjeshk.mihanblog.com آدینه و هر چیز از دنیا... http://bachegonjeshk.mihanblog.com/post/3187 <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>وَ هـرچیز از دُنیــا،&nbsp;</div><div><br></div><div>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; شنیدنش از دیدنش بزرگ‌تَـر است...!&nbsp;</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>&nbsp; text/html 2019-07-07T18:51:38+01:00 bachegonjeshk.mihanblog.com آدینه دلتنگی http://bachegonjeshk.mihanblog.com/post/3186 <div><br></div><div><br></div><div>ﺑﻌﻀﻰ‌ﻫﺎ ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵﺷﺎﻥ ﻛﺮﺩﻩ‌ﺍﻳﻢ</div><div><br></div><div>&nbsp;ﺍﻣﺎ ﻭﻗﺘﻰ ﺣﺮﻓﺸﺎﻥ ﺑﻪ ﻣﻴﺎﻥ ﻣﻰ‌ﺁﻳﺪ</div><div><br></div><div>&nbsp;ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻤﻰ‌ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺰﻧﻴﻢ ...!</div><div><br></div><div>&nbsp;#نزار_قبانی</div><div><br></div><div>