بلد هستی زبان قطره ها را به من در خواندن باران کمک کن
 
تعداد مطالب :
تعداد نویسندگان :
آخرین بروز رسانی :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
بازدید کل :
آخرین بازدید :

 
 
نویسنده : آدینه
تاریخ : پنجشنبه 2 مرداد 1393
نظرات

کوچه هایمان را بنام شهدا کردیم


تا هر وقت نشانی منزلمان را می دهیم بدانیم از گذرگاه کدام شهید


با آرامش به خانه می رسیم . . . 

 

عکس۰۰۰۷1

 

635131110953550669


51243

 

Image1857

 

اردبیل2

 

اردبیل3

  

14 

21

 

دوست گر پرسد نشان منزل ما گو بیا

کوچه ی دل در خیابان وفا میدان عشق


نویسنده : آدینه
تاریخ : پنجشنبه 22 اسفند 1392
نظرات

دیشب هوا بارونی بود و کمی سرد. بعد از یه سال دوباره می دیدمت، تو این یه سال اما تو کلی تغییر کرده بودی. 

درسته که بازم دمپایی پات بود و خیسی بارون خودشو تا روی پاهات رسونده بود اما دیگه مثل پارسال کنار دراون فروشگاه بزرگ ننشسته بودی که بعضیا فک کنن ... و اسکناس ناچیزی بذارن کف دستت، غافل از این که تو پا به پای بابات داری راه و رسم زندگی کردن رو یاد می گیری.

پارسال بابات ساز می زد و تو معصومانه گاهی به او نگاه می کردی، گاهی به مشتریای فروشگاه و تنها حرکتی که تو اون لحظه ها از تو دیدم این بود که آروم و بی صدا آب دهنتو قورت می دادی.

دیشب که دیدمت، قدت کمی بلند شده بود، دمپاییاتم لابد عوض شده بود. بابات مث پارسال ساز می زد اما دیگه تک صدا نبود! تو هم دایره گرفته بودی دستت و همراهی ش می کردی.

یه لحظه ذوق زدگی ما و بعضی مشتریا رو که دیدی، یه قدم اومدی داخل فروشگاه اما بابات بلافاصله بهت اشاره کرد که برگردی سر جای اولت کنار در ورودی که مبادا جلوی راه کسی رو بگیری و تو با اون قد و قواره ی کوچک و اون دمپاییای خیس بارون رفتی کنار و و دایره زدنت رو ادامه دادی..

تو همپای بابا داشتی حد و حدود زندگی رو یاد می گرفتی که: برای نون در آوردن حتی یه قدم نباید پا تو حریم دیگران گذاشت...

مردونگی تو عشق است...


مرتبط با:
برچسب‌ها: مردونگی , عشق ,